Het maken van een grote, buiten geplaatste Tiffany spiegel
Een van mijn oude verlangens was een grote Tiffany spiegel in mijn tuin te plaatsen. Deze zou optisch de tuin vergroten, en een muur van het naburige huis deels bedekken. In augustus 2005 ben ik daar aan begonnen. Voor mensen die er belangstelling voor hebben waar je rekening mee moet houden hier een verslag.
![]() |
![]() |
| De Tiffany spiegel in de tuin, overdag en bij avond. | |
Afmetingen: 177 cm hoog, 80 cm breed.
De werkruimte: Het glas moet vlak liggen, al was het maar om te worden gesoldeerd. Vereist is daarom een grote vlakke tafel.
De ondergrond: Zowel de voor- als de achterkant van de spiegel moeten worden gesoldeerd. Maak daarom het werk op een stevige plank, die het mogelijk maakt om na het solderen van de voorkant de hele spiegel om te draaien. Maar, nadat de spiegel aan de achterkant is gesoldeerd moet hij weer terug kunnen worden gedraaid. Dus heb je twee planken nodig waar de spiegel tijdens het draaien tussen geklemd zit. De planken moeten stevig genoeg zijn om te voorkomen dat de spiegel buigt en breekt tijdens het draaien. Sla er singels om heen, zodat tijdens het draaien alles bij elkaar blijft; bedek de bovenzijde van het glas met materiaal dat tegen druk en krassen beschermt.
Montage: Bij een hoogte van 177 cm heb je te maken met een erg flexibel werk, dat daardoor gemakkelijk kan breken en barsten. Om de kant en klare spiegel stevigheid te verschaffen werden geplastificeerde metalen gordijnroeden op verschillende plaatsen doorboord, hier doorheen een stevige koperen draad (uit electrische leiding) getrokken die aan een naad tussen glasdelen aan de achterzijde van de spiegel werd gesoldeerd. Dat gaf een stevig skelet. Het geheel werd in een hardhouten frame geplaatst.
In het hardhouten frame werden 3 TL-lichtjes van 8W en een van 16 W geplaatst, zodat 's avonds van achteren werd verlicht. Helaas bleek dat ik te goedkope kwaliteit spiegel had gekocht: deze liet nl. een beetje licht door, hetgeen storend was. Na rijp beraad werd de achterkant van het spiegeldeel zwart geverfd.
Om verband in het houten frame te garanderen, en om het electrische deel tegen het inlopen van water te beschermen, werd een trespa achterwand gebruikt. Echter, hier werden ter plaatse van de in het inwendige gemonteerde lampen (dus aan de zijkanten) vierkante stukken met een decoupeerzaag uit gezaagd; de rand van de ontstane openingen werd aan binnen- en buitenkant van een reep trespa voorzien (via schroeven), zodat het uitgezaagde stuk als een schuifpaneel de zaak praktisch waterdicht kon afsluiten. Door deze voorziening kan een kapotte TL-buis in de toekomst worden verwisseld.
Het houten frame heeft poten van circa 35 cm. Deze werden in de grond ingegraven. Om toegang te houden tot de luikjes aan de achterkant voor het verwisselen van lampen is de hele constructie niet tegen de muur geplaatst, maar tegen een hardhouten en diep verankerde paal, waaraan het via een roestvrije kabel aan de bovenkant verbonden is, zodat de constructie stevig staat.

